نه اینکه این روزها ننوشته باشم، بانو و ننوشتن؟؟هرگز!!ورقها و دفترها شاهدند سنگینی سکوتم را!
الان فقط خیال دارم خیاطی آموزش بدهم، همان هدف اولیه! رختهای چرک، دیگهای نشسته، دست نوشته ها، کلمات و هذیانهای ذهنم در هم آمیختند، باید با حوصله تکلیف همه چیز را روشن کنم، برای پنجره های این خانه پرده بدوزم، دستمال دست بگیرم و گردگیری کنم، یک تلنگر خورده ام انگار، که بلند شو افکارت را از درو دیوار تمیز کن که بوی گندشان همه جا را گرفته، بلند شو دستی به سر وروی این خانۀ آشفته ات بکش...
پاپیون روی لباس، این روزها به نظر دهاتی یا قدیمی می آید ولی هنوز درمدلهای خارجی به کار می روند، شاید نحوه به کاربردن آنها در لباسها باید تغییر کند، این عکس دو مدل از پاپیون است:
اون پاپیون بزرگ را به تازگی برای یک لباس دوختیم، که با مخالفت همه مواجه شد ولی وقتی آرایشت هم با مدل لباس هماهنگ باشد به اصطلاح آرایش فشنی داشته باشی خیلی هم با سلیقۀ ایرانی مغایر نیست...من که جزو موافقین بودم چون با هر تغییر اساسی و سنت شکن موافقم;)
قبل از اینکه پاپیون مستطیلی رو داخل حلقه ببرید باید مثل بادبزن مستطیل رو تا بزنید تا چینها مرتب شوند.
پ.ن.1. شعر را ازنامه مهربان سوبان می نویسم، خیلی به دلم نشست:
خبرم را برسانید به مرغان چمن که هم آواز شما در قفسی افتادست
پ.ن.2.زهرا من امکان نداره دیگه از تو بنویسم و اینکه چقدر دلم برای لبخندت تنگ شده;)
خود.ن. از اینکه با تمام الگوهای پیش ساختۀ ذهن خیرخواهان ظاهری ام فرق می کنی راضی ام، ولی...ترس نه دلهره دارم!
+
تاريخ دوشنبه هفتم آبان 1386ساعت 16:23 توسط خیاط باشی
|
