دیشب فوتبال منتخب آفریقا و جهان رو دیدید؟؟خیلی کار قشنگی بود،پیرمردهای فوتبالیست!!اینقده خوشحال بودن انگار خیلی نیاز داشتند که دوباره بازی کنند،با مو های پریشان و شکمهای پیش آمده!این کلمه خارجکی ِهست تازه مد شده؟ما خیلی کاربردش را بلد نیستیم ولی یه جورایی نوستالژیکمان شد!!یا  شایدم یه کار نوستالژِیستیک بود؟؟ یه وقت فکر نکنید ما خیاطیم از این کلمه های شیک بلد نیستیم!

شعاربازی این بود :نود دقیقه برای ماندلا! لباسهاشون ضد نژاد پرستی بود یعنی لباس مشکی برای منتخب جهان و لباس سفید برای منتخب آفریقا!من هی دروازه بان منتخب جهان رو میدیدم می گفتم آخی!!پیر بودن همشون،ولی وقتی بازی می کردن می فهمیدی فوتبال تو خونشونه! تازه جالب اینکه هی می رفتن بیرون خستگی می گرفتن، برمی گشتن به بازی!

خلاصه اینکه  دیشب به ضربان قلب ما یکی دو تا اضافه شد!!یه چند باری هم به لبخندهای آنها نیشمان باز شد!